اول قرنتیان باب ۲

پیام ما: مسیح مصلوب شده
۱ای برادران من، وقتی من برای اعلام اسرار الهی به نزد شما آمدم، با فصاحت و فلسفهٔ انسانی نیامدم، ۲زیرا من تصمیم گرفته بودم تا زمانی‌که در میان شما هستم، همه‌چیز جز عیسی مسیح مصلوب شده را فراموش کنم. ۳من با ضعف و با ترس و لرز به میان شما آمدم ۴و سخن و پیام خود را با دلایل مجذوب کنندهٔ فلسفی بیان نکردم، بلکه آن را با روح‌القدس و قدرت او به ثبوت رسانیدم ۵تا ایمان شما بر قدرت خدا متّکی باشد، نه بر فلسفهٔ انسانی.
حکمت الهی
۶البتّه فلسفه و حکمتی هست که آن را در میان اشخاصی که در روح بالغ هستند بیان می‌کنیم، امّا آن حکمتی نیست که متعلّق به این جهان و یا حکمرانان این جهان باشد -‌حکمرانانی که به سوی نابودی پیش می‌روند- ۷بلکه حکمت مرموز خدا را که از چشم آدمیان پوشیده بود و خدا آن را از ازل برای جلال ما قرار داده بود، ابراز می‌کنیم. ۸هیچ‌یک از حکمرانان این جهان این را نفهمیدند، زیرا اگر فهمیده بودند، خداوند جلال را مصلوب نمی‌کردند. ۹↵ امّا چنانکه کتاب‌مقدّس می‌گوید:
«آنچه را که هرگز چشمی ندیده و گوشی نشنیده
و به‌خاطر انسانی خطور نکرده است،
خدا برای دوستداران خود مهیّا نموده است.»
۱۰خدا این‌همه را به وسیلهٔ روح خود از راه الهام به ما آشکار ساخته است؛ زیرا روح‌القدس همه‌چیز حتّی کُنه نیّات الهی را کشف می‌کند. ۱۱کیست که بهتر از روح شخص با باطن او آشنا باشد؟ به همان طریق، هیچ‌کس جز روح خدا با خدا آشنا نیست. ۱۲روحی را که ما به دست آورده‌ایم متعلّق به این جهان نیست، بلکه از جانب خداست تا عطایایی را که او به ما عنایت فرموده است بشناسیم.
۱۳ما دربارهٔ این حقایق با عباراتی که از حکمت انسان ناشی می‌شود سخن نمی‌گوییم، بلکه با آنچه که روح‌القدس به ما می‌آموزد. و به این وسیله تعالیم روحانی را برای اشخاص روحانی بیان می‌نماییم. ۱۴کسی‌که روحانی نیست، نمی‌تواند تعالیم روح خدا را بپذیرد، زیرا به عقیدهٔ او این تعالیم پوچ و بی‌معنی هستند و در واقع، چون تشخیص این‌گونه تعالیم محتاج به بینش روحانی است، آنها نمی‌توانند آن را درک کنند. ۱۵ولی شخص روحانی قادر است دربارهٔ همه‌چیز قضاوت کند ولی هیچ‌کس نمی‌تواند دربارهٔ او درست قضاوت نماید. ۱۶زیرا به قول کتاب‌مقدّس:
«چه کسی افکار خدا را می‌داند؟
و چه کسی می‌تواند او را نصیحت کند؟»
به هر حال، ما اکنون می‌توانیم مثل مسیح فکر کنیم!