اول پطرس باب ۲

سنگ زنده و ملّت مقدّس خدا
۱بنابراین شما باید همه‌نوع بغض، کینه، فریب، ریاکاری، حسادت و بدگویی را از خود دور سازید.۲مانند نوزادان، مشتاق شیر روحانی خالص باشید تا با نوشیدن آن بتوانید رشد و نمو کرده، نجات یابید. ۳زیرا شما در تجربهٔ خود مِهر و محبّت خدا را دیده‌اید. ۴پس به سوی او، یعنی آن سنگ زنده که مردم رد کردند، امّا درنظر خدا برگزیده و گرانبهاست بیایید. ۵و شما نیز مانند سنگهای زنده‌ای هستید که خانه‌ای روحانی از شما بنا می‌شود و در آن خانه، شما به عنوان کاهنان مقدّس، قربانی‌های روحانی را که درنظر خدا پسندیده است، به وسیلهٔ عیسی مسیح بگذرانید. ۶زیرا کتاب‌مقدّس می‌فرماید:
«در صهیون سنگ زاویهٔ ممتاز و گرانبهایی قرار می‌دهم
و هرکه به آن ایمان آورد هرگز شرمسار نخواهد شد.»
۷برای شما ایمانداران، این سنگ ارزش بسیار دارد. امّا برای بی‌ایمانان،
«آن سنگی که بنّایان رد کرده‌اند،
اکنون مهمترین سنگ بنا شده است.»
۸و همچنین
«سنگی است که آنها را می‌لغزاند
و صخره‌ای است که روی آن خواهند افتاد.»
آری، آنها بر روی کلام‌ خدا می‌افتند، زیرا به آن ایمان نمی‌آوردند. پس سرنوشت آنها همین بود!
۹↵ و امّا شما، نژادی برگزیده و کاهنانی هستید که به پادشاهی رسیده‌اید. شما ملّتی مقدّس و قوم خاص خدا هستید تا کارها و صفات عالی خدایی که شما را از تاریکی به نور عجیب خود دعوت کرده است، به همه اعلام نمایید. ۱۰در گذشته شما قومی نبودید، امّا اکنون قوم خدا هستید. زمانی شما از رحمت الهی کاملاً بی‌خبر بودید، امّا اکنون رحمت او از آن شماست!
بندگان خدا
۱۱ای عزیزان، از شما که در این دنیا غریب و بیگانه هستید، تقاضا می‌کنم، تسلیم شهوات نفسانی که همیشه با روح ما در جنگ است، نشوید؛ ۱۲بلکه چنان در میان مردم خداناشناس با راستی و درستی زندگی کنید که اگرچه در حال حاضر شما را متّهم به بدکاری می‌کنند، با دیدن کارهای نیک شما، خدا را در روز باز پسین تمجید نمایند.
۱۳به‌خاطر خداوند، مطیع همهٔ قدرتهای انسانی باشید، خواه پادشاه که بالاتر از همه است،۱۴خواه فرمانداران که از طرف او مأمور شده‌اند تا بدکاران را تنبیه و نیکوکاران را تشویق نمایند.۱۵↵ ارادهٔ خدا این است که شما با کارهای نیک خود جلوی سخنان جاهلانهٔ مردمان احمق را بگیرید.۱۶↵ مثل افرادی که کاملاً آزاد هستند زندگی کنید، امّا نگذارید این آزادی شما بهانه‌ای برای رفتار ناشایست باشد، بلکه به عنوان بندگان خدا زندگی کنید. ۱۷همه را محترم بشمارید، ایمانداران را دوست بدارید، از خدا بترسید و پادشاه را محترم بدانید.
پیروی از مسیح
۱۸ای نوکران، مطیع اربابان خود بوده و آنها را احترام کنید، نه تنها نسبت به آنانی که مهربان و با ملاحظه هستند، بلکه همچنین به کسانی‌که سخت‌گیر و خشن هستند. ۱۹زیرا کسی‌که خدا را در زندگی خود شاهد و ناظر می‌داند اگر به ناحق عذاب ببیند و تحمّل کند، خدا را خشنود ساخته است.۲۰زیرا اگر مرتکب کار خلافی شدید و تنبیه آن را تحمّل کردید، چه افتخاری برای شماست؟ امّا اگر شما کارهای نیک انجام دهید و در عوض بدی دیده و آن را تحمّل کنید، در آن صورت است که خدا را خشنود ساخته‌اید. ۲۱مگر خدا شما را برای همین برنگزیده است؟ خود مسیح با رنجهایی که به‌خاطر شما کشید، برای شما نمونه شد تا به همان راهی که او رفت، شما نیز بروید. ۲۲شما می‌دانید که او هیچ گناهی نکرد و هرگز دروغی از دهان او شنیده نشد. ۲۳وقتی به او دشنام می‌دادند، با دشنام پاسخ نداد. وقتی عذاب می‌کشید، تهدید نمی‌کرد بلکه خود را به دست آن کسی سپرد که همیشه با عدالت و انصاف داوری می‌کند. ۲۴مسیح شخصاً بار گناهان ما را بر دوش گرفته و آنها را بر صلیب برد تا ما هم نسبت به گناه بمیریم و برای نیکی مطلق زیست کنیم، زیرا به سبب زخمهای اوست که شما شفا یافته‌اید. ۲۵شما مثل گوسفندانی بودید که راه خود را گُم کرده‌اند، امّا اکنون نزد شبان و نگهبان جانهای خود برگشته‌اید.

پاسخ دهید