یعقوب باب ۱

image_pdf
۱یعقوب بندهٔ خدا و بندهٔ عیسی مسیح خداوند به دوازده طایفهٔ اسرائیل که در سراسر عالم پراکنده‌اند، سلام و درود می‌فرستد.
ایمان و حکمت
۲↵ ای برادران من، هرگاه دچار آزمایشهای گوناگون می‌شوید، بی‌نهایت شاد باشید، ۳↵ چون می‌دانید اگر خلوص ایمان شما در آزمایش ثابت شود، بردباری شما بیشتر می‌شود؛ ۴و وقتی بردباری شما کامل شود، شما انسانهای کامل و بی‌نقصی شده و به چیزی محتاج نخواهید بود. ۵اگر کسی از شما فاقد حکمت باشد، آن را از خدا بخواهد و خدایی که همه‌چیز را با سخاوت می‌بخشد و انسان را سرزنش نمی‌کند، آن را به او خواهد داد. ۶امّا او باید با ایمان بخواهد و در فکر خود شک نداشته باشد، چون آدم شکّاک مانند موج دریاست که در برابر باد رانده و متلاطم می‌شود. ۷چنین شخصی نباید گمان کند که از خداوند چیزی خواهد یافت، ۸چون شخص دودل در تمام کارهای خود ناپایدار است.
فقر و ثروت
۹مسیحیِ مسکین باید به سرافرازی خود در برابر خدا فخر کند ۱۰و مسیحیِ ثروتمند نیز از ناچیزی خود، زیرا او مانند گُلِ علف زودگذر است. ۱۱همین‌که آفتاب با گرمای سوزان خود بر آن می‌تابد علف را می‌خشکاند، گُلِ آن می‌ریزد و زیبایی آن از بین می‌رود. شخص دولتمند نیز همین‌طور در میان فعالیّتهای خود از بین می‌رود.
آزمایش و وسوسه
۱۲خوشا به حال کسی‌که در برابر وسوسه از پای در نیاید، زیرا وقتی آزموده شود تاج حیاتی را که خداوند به دوستداران خود وعده داده است، خواهد گرفت. ۱۳↵ کسی‌که گرفتار وسوسه می‌شود، نباید بگوید: «خداوند مرا به وسوسه انداخته است.» چون خداوند از بدی مبرّاست و کسی را به وسوسه نمی‌اندازد. ۱۴↵ انسان وقتی دچار وسوسه می‌شود که مجذوب و فریفتهٔ شهوات خود باشد.۱۵در نتیجه، شهوت آبستن می‌شود و گناه را تولید می‌کند و وقتی گناه کاملاً رشد کرد، باعث مرگ می‌شود.
۱۶ای برادران عزیز من، فریب نخورید. ۱۷تمام بخشش‌های نیکو و هدایای کامل از آسمان و از جانب خدایی می‌آید که آفرینندهٔ نور است و در او تغییر و تیرگی وجود ندارد. ۱۸او بنا به ارادهٔ خود و به وسیلهٔ کلمهٔ حقیقت ما را آفرید تا ما نمونه‌ای از خلقت تازهٔ او باشیم.
شنیدن و انجام دادن
۱۹بنابراین ای برادران عزیز من، این را بدانید که هرکس باید زود بشنود، دیر جواب دهد و دیر عصبانی شود. ۲۰چون عصبانیّت انسان به هدفهای نیکوی الهی کمک نمی‌کند. ۲۱پس هر نوع عادت ناشایست و رفتار شرارت‌آمیز را از خود دور کنید. خود را به خدا بسپارید و کلامی را که او در دلهای شما کاشته و می‌تواند شما را نجات بخشد، با فروتنی بپذیرید.
۲۲شما باید بر طبق کلام او عمل کنید و فقط با شنیدن خود را فریب ندهید. ۲۳چون کسی‌که به کلام گوش می‌دهد ولی بر طبق آن عمل نمی‌کند، مانند مردی است که به آینه نگاه می‌کند و قیافهٔ طبیعی خود را در آن می‌بیند. ۲۴او خود را می‌بیند ولی همین‌که از جلوی آینه دور می‌شود، فراموش می‌کند که قیافه‌اش چگونه بود. ۲۵امّا کسی‌که با دقّت به شریعت کامل و آزادی‌بخش نگاه کند و همیشه متوجّه آن باشد و شنوندهٔ فراموشکاری نباشد، بلکه مطابق آن رفتار کند، خداوند تمام کارهای او را برکت خواهد داد.
۲۶اگر کسی گمان می‌کند که آدم متدیّنی است ولی زبان خود را مهار نمی‌کند، خود را فریب می‌دهد و ایمان او بیهوده است. ۲۷دیانت پاک و بی‌آلایش در برابر خدای پدر این است که وقتی یتیمان و بیوه زنها دچار مصیبت می‌شوند، از آنها توجّه کنیم و خود را از فساد جهان دور نگاه داریم.

پاسخ دهید