بررسی نامهای خداوند الشدای El shaddai

image_pdfimage_print

الشدای El shaddai
لغت فوق به معنای خدای توانا بر همه چیز می‌باشد.

در کتاب مقدس این کلمه گاهی بصورت اِلشدای ( خدای قادر مطلق ) و گاهی بصورت شَدای ( قادر مطلق ) دیده می‌شود. شَدای از ریشه کلمه شَداد بوده و به معنای فرا قدرت و هلاک کننده می‌باشد. یکی از جنبه های استفاده از کلمه شَدای، نشان دهند قدرت هلاک کننده خداوند بوده است. خداوند به ابراهیم، اسحاق و یعقوب به نام اِلشَدای ظاهر می‌شود و در کتاب ایوب، خداوند بارها خود را به این نام خوانده است.
توضیحات:
در ترجمه کتاب مقدس به فارسی کلمه اَلشدای به «خدای قادر مطلق» ترجمه شده است. شَدای نام یکی از شهرهای اموریان در دوران برنز که در شمال سوریه قرار دارد، بوده است و سامی ها دارای بتی به نام شَدای بوده‌اند.

منابع کتاب مقدس: پیدایش باب ۱۷ – خروج باب ۶ – اعداد باب ۲۴
منبع: رازگاه

بیشتر بخوانید :

About Zahra - Shiroyeh - Roya زهرا شیرویه - رویا

View all posts by Zahra - Shiroyeh - Roya زهرا شیرویه - رویا →