سرگردانی ده‌ها پناهجوی ایرانی در مالزی؛ بدون پاسپورت، بدون وکیل!

image_pdfimage_print

حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر پناهجوی ایرانی که ریجکت دوم را در مالزی دریافت کرده‎اند، سرگردان و بلاتکلیف‌ هستند، نه امکان بازگشت به ایران دارند و نه پاسپورت که به کشور دیگری پناهنده شوند.

«محبت نیوز»- زندگی در شرایط پناهجویی تصویر تراژیک از واقعیتی است که شهروندان کشورهایی که رژیم سیاسی حاکم بر آنان نرمال نیست، با آن مواجهند.
پناهجو گرچه در تبعید سایه بخشی از تهدیداتی که در مبداء با آن روبرو بوده را کمتر احساس می‎کند اما با مشکلات و دغدغه‎های جدیدی روبرو می‎شود که به نحوی دیگر او را در سیطره خود می‎گیرد.
گزارش‎های رسیده به آژانس خبری مسیحیان ایران «محبت نیوز» حاکیست پناهجویان  ایرانی همچنان که در ترکیه و اندونزی و حتی کشورهای اروپایی نظیر یونان و جزیره مانوس، پاپوا گینه نو حوالی استرالیا با مشکلات گسترده ای روبرو هستند، در مالزی نیز با همین جنس از مشکلات و مصائب مواجهند که بخشی از آن‎ها ناشی از عملکرد کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد (UNHCR) است.
مهارت کارکنان و همچنین عدم آگاهی آنان از مسائل روز جامعه ایران سبب نقض حقوق پناهندگان ایرانی در کشور مالزی شده است و بلاتکلیفی و از سوی دیگر عدم وجود بازار کار مناسب برای پناهجویان ایرانی ساکن مالزی زمینه ساز بروز مشکلاتی ساختاری در بین جامعه پناهجویان ایرانی در این کشور گردیده.

«حمید» پناهجوی ایرانی در مالزی یک نوکیش مسیحی است که به محبت‎ نیوز می‎گوید: «از آنجایی که UNHCR مدعی این است که برای رسیدگی بر پرونده پناهجویان بر مبنای کنوانسیون ۱۹۵۱ پناهندگی عمل می‌کند اما واقعیت حاکی از مسائل دیگری است که  آن عدم آگاهی UNHCR در کشور مالزی از وضعیت سیاسی و عقیدتی ایرانیان است که از سوی حکومت جمهوری اسلامی بر شدت سرکوب‎های گسترده آنان افزوده شده است. حتی افسرهای UNHCR در کشور مالزی در بسیاری مواقع از ایران با عنوان کشور عرب زبان یاد می‎کنند که این تنها یک نمونه از چندین و چند مورد ناآگاهی افرادی است که خود را افسر مصاحبه کننده و یا مسئول بررسی پرونده پناهجویی شهروندان ایرانی معرفی می‌کنند.»
به گفته این نوکیش مسیحی یکی از مشکلاتی که پناهجویان با آن روبرو هستند این است که کمیساریای عالی‎پناهندگان سازمان ملل به آن‎ها اجازه نمی‎دهد در جریان رسیدگی به پرونده پناهجو وکیل داشته باشند که ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است. این اصل حق دادرسی عادلانه و بیطرف با حضور هیئت منصفه و وکیل فرد را مورد تاکید قرار داده است.
از سوی دیگر، اهمیت داشتن وکیل در اسناد بین‎المللی بارها مورد تایید و تاکید قرار گرفته است، برای نمونه می‎توان به ماده ۱۴ میثاق حقوق مدنی و سیاسی اشاره داشت، یا در منشورهای حقوق بشر منطقه ای، مانند ماده ۶ کنوانسیون اروپایی حقوق بشر، اشاره نمود.
نکته حائز اهمیت دیگری که کمیساریای پناهندگان سازمان ملل متحد در مالزی UNHCR بر آن سر پوش می‌گذارد این است که در روند بررسی پرونده افراد نهایت بی‎دقتی لحاظ می‎شود و همین مورد کافی است که تا امروز حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ نفر پناهجوی ایرانی که ریجکت دوم را دریافت کرده‎اند سرگردان و بلاتکلیف باشند و نه امکان بازگشت به ایران دارند و نه پاسپورت که به کشور دیگری پناهنده شوند.
حمید در ادامه توضیح می‎دهد: «عدم آگاهی تیم بررسی کننده پرونده پناهجویان ایرانی در مالزی کاملن محرز است و با اینکه افسرهای این سازمان می‎دانند تا چه حد اشتباهات فاحشی در تصمیم گیری دارند اما UNHCR در کشور مالزی از وجود افراد حقوقدان و خبره و آگاه در زمینه مسائل نقض حقوق بشر در ایران استفاده نمی‎کند و بیان این جمله خالی از لطف نیست که بگویم این سازمان هیچگونه ارزش و اهمیتی برای شخصیت و مقام انسانی یک پناهجو قائل نیست نکته‎ای که در ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر که سازمان ملل و UNHCR که زیر مجموعه‎ای از سازمان ملل است خود باید در مرحله اول عامل آن باشد، ولی متاسفانه نیست.»
آن‎طور که این پناهجو روایت می‎کند، کمیساریای پناهندگان سازمان ملل در کشور مالزی بجای تمرکز بر مفاد کنوانسیون پناهندگی علی الخصوص ماده یک قسمت دوم که تعریفی جامع از پناهنده را ارائه داده است، به صورت مقایسه‎ای و با جستجو در اخبار و رسانه‎ها برای وضعیت پناهندگی افراد تصمیم گیری می‌کنند که این ناقض ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر است که بر حق دادرسی عادلانه با حضور هیئت منصفه و شفافیت قانون تاکید کرده است. نکته دیگری که در سیستم کمیساریای پناهندگان سازمان ملل متحد در مالزی بسیار مشهود می باشد این است که با آنکه مفاد کنوانسیو‌‌ن‌ها همواره باید به گونه‎ای تفسیر شود که شهروندان صاحب حق باشند، نکته‎ای که در ماده ۳۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر بر آن تاکید شده، اما در کمیساریای پناهندگان سازمان ملل در کشور مالزی این مورد به هیچ وجه قابل رؤیت نیست و این سازمان ملل است که همواره خود را ذیحق می‌داند و نه پناهجویان را!

About امید محمدیه

آسمان وزمین زايل خواهد شد اما سخنان من هرگز زوال نخواهدپذیرفت. متی 33 -35

View all posts by امید محمدیه →