چرا عیسی مسیح بعد از رستاخیز به مریم اجازه نداد به او دست بزند اما بعدا به توما گفت که می تواند به جای زخم دست بزند؟

image_pdfimage_print

جواب: در یوحنا ۲۰ : ۱۷ در‌ زبان اصلی کلمه (هاپتو- Hap’to) استفاده شده است این کلمه بسیاری مواقع به “لمس کردن” ترجمه می شود اما در این شرایط معنی دیگری هم دارد.
این کلمه به معنی “آویختن از گردن” یا “چسبیدن به کسی” هم استفاده می شود.
جواب اصلی مسیح به مریم این است چیزی شبیه این است که “لطفا از گردن من آویزان مشو”
این موضوع حتی در متی ۲۸ : ۹ هم دیده می شود که می گوید زنان به پای او چسبیدند و او را پرستش نمودند و این نشانه وجود چنین روشی برای پرستش است.

و اما واقعیت روحانی مریم و توما بسیار مهم تر است. مریم چنان به حالت جلال یافته بدن مسیح بعد از رستاخیر دل بسته بود که نیاز بود کمی فاصله بگیرد تا بتواند حقیقت کار بزرگ خداوند را ببیند و از طرف دیگر توما چنان در شک خود فرو رفته بود که لازم بود نزدیک بیاید تا بتواند حقیقت را ببیند.
مشکل مریم این بود که آنچنان به شرایط فعلی دل بسته بود که حاضر نبود بپذیرد که مسیح به زودی در دست راست پدر خواهد نشست. برای همین مسیح به او یادآور شد که او به نزد پدر خواهد رفت‌

و مشکل توما این بود که چنان نسبت به شرایط موجود پس از رستاخیر شک داشت که تنها با لمس کردن زخم های مسیح دل او نرم می شد‌. (یوحنا ۲۰ : ۲۴ – ۲۵)
دو شاگرد مسیح دو مشکل کاملا متفاوت داشتند اولی بسیار به شرایط موجود دل بسته بود و دومی کاملا در شک و تردید، دل خود را سخت کرده بود.
زیباترین موضوع این است که منجی با هر کدام از ما به طریقی که برای ما مناسب است برخورد می کند تا بتوانیم مسیح را آنگونه که هست ببینیم نه آنطور ‌که خودمان می خواهیم.
خوشا به دلی که مسیح را همانطور که هست بپرستد.

منبع: انجیل